جایی برای حمد
پسرش را از روی زمین برداشت ودستانش را بالابرد تا به هوا پرتابش کند.اما ناگهان خشکش زد وچشمش خیره شد به بیرون پنجره که یک دسته چلچله که نوع پریدنشان زهره را در دل آدم آب میکند.یکی نیست بپرسد این چه طرز پریدن است ؟مثل بچه ی تازه را هافتاده که هر لحطه احتمال افتادنش هست..
به سمت در ودیوار می پرند..یاتیر چراغ برق..و وقتی نفست قفل می سود که الان می خورد ب دیوار..می جهد بالا..
چشمش را از پنجره برداشت..وب بچه ای که پرتاب کرده بود وحالا در آغوشش بود نگاه کرد..الحمدی مترنم شد ب لبش...
چلچله ها که پرواز می کنند با پروازشان تورا به یاد حرکت می اندازند.
جمعی حرکت کردن ، نظم ، سرعت ،دقت...وباهم هم نوایی می کنندانگار الحمد می گویند..صدا که هیچ پروازشان گویاتر است براین حمد...
قال الحسین(ع):اذا صاحت الخطافه فانها تقرا سوره الحمد و تقول یا قابل التوبه التوابین یا الله لک الحمد..
زمانی که چلچله ها پرواز می کنندو آواز سر می دهند در حال خواندن سوره ی حمد هستند ..ومی گویند ای پذیرنده ی توبه ی توبه کنندگان ای الله حمد مخصوص توست....
